Claude is 91 jaar en sinds 2024 vrijwilliger bij Stichting tegen Kanker. Het verlies van zijn echtgenote aan longkanker gaf zijn leven een nieuwe missie: zijn ervaring als notaris en jurist inzetten voor de strijd tegen kanker.
Elke woensdagnamiddag tekent hij present op onze derde verdieping, bij de dienst legaten. Hij geeft er juridisch advies, werkt mee aan dossiers en ondersteunt Stichting tegen Kanker vanuit zijn professionele ervaring en expertise.
Claude heeft er een bloeiende carrière als notarist, advocaat en consul op zitten, zowel in België als ver daarbuiten. Hij reisde nagenoeg de hele wereld af, werkte voor en aan de zijde van hooggeplaatste figuren in de politieke en juridische sector, en kon zich verrijken met boeiende professionele contacten.
Dat ambitieuze carrièrepad heeft Claude voor een groot stuk te danken aan zijn opvoeding, vertelt hij. “Studeren was heel belangrijk thuis. Mijn vader was een streng man en verwachtte dat mijn broer en ik ons gedisciplineerd en serieus gedroegen. Op mijn 24e was ik doctor in de rechten, en had ik eveneens een diploma in criminologie en notariaat. Ik wilde diplomaat worden, maar daar stak mijn vader een stokje voor. Hij zag mijn broer graag arts worden, en mij notaris.”
“Na mijn dienstplicht kreeg ik de kans een notariskantoor over te nemen. De wens van mijn vader kwam uit. Met mijn 25 jaar was ik op dat moment de jongste notaris van België. In de begindagen leunde ik uiteraard nog sterk op mijn medewerkers, maar ik nam mijn werk ernstig en ontplooide me al snel. Dat was ook de beroepsorganisaties niet ontgaan. Ik werd vicevoorzitter van de Koninklijke Federatie van het Belgisch Notariaat, en later van de Internationale Unie van Notarissen.”
Niet met pensioen
“Na 20 jaar notariaat – ik was toen nog altijd maar 45 — achtte ik de tijd rijp voor iets nieuws. Via een vriend hoorde ik dat een advocatenkantoor in Bordeaux iemand zocht die zich wilde specialiseren in internationaal recht. Na een uitzonderlijke goedkeuring – ik was immers in België gediplomeerd – kon ik er toch aan de slag, en zo startte mijn carrière als advocaat.”
Op een dag kreeg Claude een telefoontje van de Belgische ambassadeur in Parijs. “Of ik consul wilde worden in het zuidwesten van Frankrijk? Mijn opdracht was onder meer om de politieke contacten over Europese zaken te stroomlijnen tussen de eerste ministers van Frankrijk en België in die tijd.”
“De meeste mensen gaan op pensioen op hun 65e, maar ik niet. Ik keerde terug naar Brussel waar ik me inschreef aan de Balie Brussel. Ik trad toe tot een gerenommeerd advocatenkantoor, waar ik advocaat werd van een belangrijke tak van de familie Picasso. Dat was zo’n omvangrijke taak, dat ik geen tijd had voor andere klanten.”
“Toen ik tachtig werd, vond ik het welletjes geweest en gaf ik de fakkel door. Toch ben ik nog vijf jaar, tot mijn 85e , actief geweest als advocaat (lacht). Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, zeker?”
Walda
Claude pauzeert. “Maar dit alles (gebaart) was niet mogelijk geweest zonder de hulp en steun van mijn echtgenote Walda. Het was Walda die voor onze twee kinderen zorgde, voor het goede verloop van het gezin. Ze stelde zich altijd voor als ‘de dochter van’ of ‘de echtgenote van’, maar zij was zoveel meer. Ze was bescheiden, vrolijk, zorgzaam en behulpzaam, gecultiveerd… Een echte zonnestraal. Ik zeg het graag nog eens: alles wat ik gerealiseerd heb, dat had nooit gekund zonder haar.”
“Walda rookte, en veel, met flinke ademhalingsproblemen tot gevolg. Tijdens een reis in de Verenigde Staten maakte ik haar wijs dat het hele hotel rookvrij was. Dat zorgde uiteraard eerst voor de nodige paniek, maar het lukte Walda wonderwel om te stoppen.”
“Op 8 september 2022 overleed Walda aan de gevolgen van longkanker. Ik herinner me dat ik aan mijn kinderen vroeg ‘wat ik nog kon betekenen in het leven’, maar dat was me eigenlijk snel duidelijk. Ik wil me de rest van mijn dagen inzetten voor Stichting tegen Kanker.”
“Ik nam contact op met Victoria (dienst Legaten, nvdr) bij Stichting tegen Kanker en elke woensdag kom ik hier naartoe. Ja, zelfs als er een hittegolf is en de lift naar het derde verdiep stuk is (lacht).”
“Mijn kennis en ervaring worden geapprecieerd, ik kan hier van nut zijn. En mijn vrouw zou het fantastisch vinden. Kanker is een ziekte die ons allen aanbelangt. Stichting tegen Kanker doet noodzakelijk werk. Met de ingezamelde fondsen wordt vooruitgang in kankeronderzoek versneld.”
“Mijn bijdrage is misschien klein, maar vele druppels vormen samen een rivier.”
